Radek wygrywa na czeskiej Ekstralidze – komentarz zwycięzcy

0
162

Partia grana na początku rozgrywek, jednak był to już bardzo istotny mecz. Drużyna z Lysy nad Labem przed sezonem dokonała kilku poważnych wzmocnień (m. in. sprowadziła byłego Mistrza Świata, Ruslana Ponomariova), dlatego nikt nie miał wątpliwości, że ten mecz będzie bardzo istotny dla końcowego układu tabeli.

Jiri Stocek (2600) ? Radosław Wojtaszek (2704)

Runda 3

1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sf3 b6 4.Sc3 Gb7 5.a3

W reakcji na Obronę Hetmańsko-indyjską mój przeciwnik wybiera Wariant Petrosiana. Kontynuacja ta ma już za sobą lata swojej świetności, kiedy to regularnie wybierał ją Garri Kasparow (m.in. słynna partia Kasparow ? Portisch, 1983). Wciąż jest ona jednak sporadycznie stosowana przez wielu czołowych szachistów świata, w tym choćby przez Magnusa Carlsena.

5…d5 6.cxd5

Główne posunięcie, którego alternatywami są 6.Gg5 lub 6.Hc2.

6…Sxd5 7.e3

Częściej stosowane jest 7.Hc2 z ideą zagrania od razu e2-e4.

7…g6!?

Równie często grane jest 7? Ge7. 7? g6 prowadzi jednak do bardziej złożonych pozycji, a takie musiałem dostać w tej partii, żeby móc walczyć o wygraną.

8.Gb5+ c6 9.Gc4

Moim zdaniem nie jest to najbardziej udane pole dla gońca. Prędzej czy później czarne spróbują otworzyć linię ?c? i jeśli białym nie uda się przepchnąć d4-d5 (a praktyka raczej pokazuje, że nie),
to goniec na c4 będzie stał niepewnie. Dlatego prawdopodobnie lepsze byłoby praktycznie każde inne pole na odejście gońcem.

9…Sxc3 10.bxc3 Gg7 11.0-0 0-0 12.e4 c5

Pozycja bardziej przypomina Obronę Grunfelda niż Hetmańsko-indyjską. Struktura ta powstaje z różnych debiutów i plany obu stron są powszechnie znane: białe z jednej strony mogą próbować wykorzystać przewagę w centrum, grożąc zagraniem d4-d5 lub e4-e5. Z drugiej zaś będą chiały osłabić pozycję czarnych na skrzydłach wykorzystując do tego marsz piona ?h? bądź ? rzadziej – ?a?. Czarne starają się zorganizować swoją kontrgrę głównie z wykorzystaniem linii ?c?. Dodatkowym atutem ich pozycji są oba gońce, które atakują centrum pionowe białych.

13.Gg5 Hd6!

Choć nie jest to docelowe pole dla hetmana, to jednak ruch ten jest najdokładniejszy. Gdyby czarne chciały odejść na naturalne pole ?c7?, to wówczas 14.d5! exd5 15.exd5, groźba dalszego marszu piona ?d? dałaby białym lepsze szanse, jak było w partii V. Babula ? L. Johannessen 2005. Zresztą ruch Hd6, jak i cały wariant, był częścią mojego przygotowania już na Puchar Świata 2011.

14.We1 Sc6 15.e5

Nic nie dawało 15.d5 Sa5 (raczej słabsze jest 15…exd5 16.Gxd5 Hc7 17.Hd2) 16.e5 Hb8 17.Ga2 Gxd5 18.Gxd5 exd5 19.Hxd5 Hb7 i czarne nie mają żadnych problemów.

15…Hc7

15…Hd7 dałoby mojemu przeciwnikowi możliwość uproszczenia gry ruchem 16.dxc5.

16.Wc1?!

Przyczyna problemów białych. Co prawda goniec c4 już zaczyna pośrednio ?podwisać? (cxd4 i Sxe5), jednak wykonany w partii ruch jest słaby co najmniej z dwóch powodów: 1) czarne i tak łatwo przegonią białego gońca grając Sc6-a5; 2) białe grają nie tam gdzie powinny ? linia ?c? i tak będzie należeć do czarnych, zaś wszelkie wymiany tylko podkreślą ich atuty.
Dlatego znacznie lepsze było 16.Gd3 Wfc8 17.h4 cxd4 18.cxd4 h6 (lub 18…Sa5 19.h5) 19.Ge3 Se7 z niejasną, typową dla tych struktur, pozycją.

16…Sa5 17.Gd3 Wac8 18.h4 cxd4 19.cxd4 Hd7

Dość łatwymi środkami udało mi się harmonijnie rozwinąć wszystkie figury i uzyskać nieznaczną przewagę. Teraz białe muszą bardzo uważać.

20.Ge4 Gxe4 21.Wxe4 Hd5

Straciłem na ten ruch dość sporo czasu, jednak nie był on najlepszym wyborem, ponieważ biała wieża nic pożytecznego na e4 nie robiła. Lepsze było 21…Wxc1 22.Gxc1 Wc8 ze zdobyciem kontroli nad linią ?c? i tym samym – przewagą.

22.We3! Wc4 23.Wec3

Białym udało się skonsolidować pozycję i są na dobrej drodze do wyrównania.

23…Wfc8 24.Ha4 h6 25.Wxc4 Sxc4 26.Ha6 Wc7 27.Gf6?

Gruby błąd, który praktycznie rozstrzyga losy partii. Białe powinny zagrać 27.Gf4 b5 28.Wb1 Wb7 29.Sd2 z mniej więcej równą pozycją. Mimo, że ze strategicznego punktu widzenia wygląda, że czarne stoją dużo lepiej, to nie widać żadnej konkretnej drogi do przewagi.

27…b5!  

Zupełnie nieoczekiwanie biały hetman znalazł się w potrzasku.

28.Wb1?!

Mój przeciwnik był już w sporym niedoczasie i zaczął popełniać dość spore błędy. Pewne szanse na obronę dawało jeszcze 28.Gxg7 Kxg7 29.Wc3 choć i tutaj po Hc6! 30. Hxc6 Wxc6 pozycja czarnych jest dużo lepsza.

28…Wb7 29.Gxg7?

Rozstrzygający błąd, choć pozycja białych była bardzo ciężka. Należało zagrać 29. Wc1! z ideą Hd7 30. Gd8!, choć i tutaj czarne zachowywały dużą przewagę po Wb8!

Kxg7

Teraz nie ma już obrony przed Hd7 i Wb6.

30.a4 b4 31.Se1 i białe, nie czekając na 31…b3, poddały się.

Partia ta była początkiem, jak się później okazało, bardzo udanego dla mnie i dla mojej drużyny sezonu. Teraz czeka nas Klubowy Puchar Europy, gdzie mamy nadzieję z sukcesami walczyć o czołowe miejsca.

 Radek Wojtaszek